Hinnaard

Middenmank it grutte Fryske greidelânskip leit it lytse terpdoarp Hinnaard, in buorskip dat amper fyftich ynwenners telt. It doarp is boud op in beskieden ferheging, in terp dy't iuwen lyn opsmiten waard om de bewenners te beskermjen tsjin it wetter. Al yn 'e midsiuwen wie Hinnaard fan betsjutting: de eardere gritenij Hinnaarderadiel tanke der syn namme oan, en rjochtspraak waard der iuwenlang útoefene.

Hoewol't de tsjerke fan Hinnaard yn de njoggentjinde iuw ôfbrutsen waard, bleau it hôf behâlden. Yn 1870 waard der in fjouwerkant klokhûs boud, dat noch altyd fier oerein stiet. De âlde klok liedt trije kear deis, as in rêstjaand ritme dat de tiid markearret yn dit stille doarp. Om it klokhûs hinne lizze iuwenâlde grêven yn it skaad fan hege ipen en omseame troch in tichte hage. It tsjerkhôf foarmet sa it histoaryske en emosjonele hert fan de mienskip.

Hinnaard is lyts yn omfang, mar grut yn ferbining. Tegearre mei de oanswettende doarpen Itens, Lytsewierrum en Rien foarmet it in hechte mienskip. Ferieningen, in mienskiplike doarpskrante en aktiviteiten soargje derfoar dat de ynwenners inoar fakentiids moetsje. It doarpshûs yn Itens fungearret as moetingsplak, dêr't sport, kultuer en gesellichheid gearkomme.

De sjarme fan Hinnaard leit yn syn ienfâld en ferstilling. Der binne gjin grutte foarsjenningen of drokte; yn stee dêrfan hearsket der stilte, romte en in hast taastbere bân mei it ferline. Wa't it doarp besiket, ûnderfynt it lûd fan de klok, de lucht fan it gerslân en it útsjoch oer it wide Fryske lânskip.

Hinnaard is dêrmei in doarp dat de essinsje fan Fryslân yn it ljocht set: lytsskalich, histoarysk en sterk bewoartele yn it lânskip. In plak dêr't de tiid traach liket te ferstriken en dêr't it ferline noch súntsjes meitikket yn it no.